การเดินทางของมิตรภาพ

สายลมที่หวังดี - สุเมธ

แอบส่งดอกไม้ไปให้เธอไม่รู้หรอก กับสิ่งดีดีให้เธอเธอไม่รู้
ยังคงปิดบังซ่อนอยู่ เธอไม่ต้องรู้ว่าฉันนั้นคือใคร
ส่งความคิดถึงไปให้เธอไม่รู้หรอก เป็นกำลังใจให้เธออยู่เสมอ
แม้เราไม่ได้พบเจอ อย่าเดาเลยเธอว่าฉันนั้นเป็นใคร

ฉันอาจเป็นสายฝนเมื่อเธอร้อนใจ อบอุ่นเหมือนไฟเมื่อเธอเหน็บหนาว
อาจเป็นคนตรีกล่อมเธอเมื่อเหงา อาจเป็นแสงดาวเมื่อเธอแหงนมอง

แค่เพียงช่วยรับมันไปในทุกทุกอย่าง ก็เพียงต้องการให้เธอมีสุขเสมอ
แม้เราไม่ได้พบเจอ อย่าเดาเลยเธอว่าฉันนั้นเป็นใคร

ฉันอาจเป็นสายฝนเมื่อเธอร้อนใจ อบอุ่นเหมือนไฟเมื่อเธอเหน็บหนาว
อาจเป็นคนตรีกล่อมเธอเมื่อเหงา อาจเป็นแสงดาวเมื่อเธอแหงนมอง

แม้เมื่อถึงเวลาก็จะรู้ เหตุผลที่ฉันนั้นทำให้เธอไป
จะเขียนข้อความหนึ่งไปกับดอกไม้ ให้เธอเรียกฉันว่าสายลมที่หวังดี

ฉันอาจเป็นสายฝนเมื่อเธอร้อนใจ อบอุ่นเหมือนไฟเมื่อเธอเหน็บหนาว
อาจเป็นคนตรีกล่อมเธอเมื่อเหงา อาจเป็นแสงดาวเมื่อเธอ แหงนมอง