วันนี้เกิดอารมณ์อยากพูดเรื่องความรัก เพราะคนสนิทหนีไปเที่ยวกับครอบครัวเลยได้มีเวลาอยู่กับตัวเองจริง ๆ ก็เลยมานั่งทบทวนความรู้สึกดี ๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างสิบกว่าปีที่ผ่านมา ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเหล่านี้คนอื่นจะเรียกว่ารักเหมือนเราหรือเปล่า เพราะมาตรฐานความรักของแต่ละคนคงแตกต่างกัน ซึ่งบางทีมันอยู่ที่แก้วของแต่ละคนว่าจะใหญ่เล็กแค่ไหนที่จะรับความรู้สึกดี ๆ เหล่านั้น

มีเพลงประทับใจมากมายหลายเพลงในชีวิต แต่คงมีเพลงมีกี่เพลงที่ยังรู้สึกฟังแล้วประทับใจและมันคงเป็นความรู้สึกว่าใช่เหมาะกับความรักหรือเรื่องราวความรักของคนแต่ละคน ฉันก็มีเพลงประทับใจเช่นเดียวกัน เพราะเวลาฟังทีไรจะคิดถึงหน้าเขาตลอดเวลา คิดถึงเรื่องราวดี ๆ ที่ได้รับเวลาที่มีเขา

หลายปีที่ผ่านมาเคยถามตัวเองว่าทำไมต้องเป็นคนนี้ ทำไมไม่เป็นคนอื่นแล้วทำไมเรายังรู้สึกหลาย ๆ อย่างกับคน ๆ นี้เหมือนวันแรกที่ได้พบเจอกัน จะต่างกันก็ตรงมันมีความผูกพันที่มากขึ้น มีความเข้าใจที่มากตามไปด้วย หาคำตอบได้บ้างไม่ได้บ้าง แต่สิ่งหนึ่งที่มีในใจมาตลอดคือสูญเสียเขาไปไม่ได้

แล้วทำไมหลายครั้งที่ผ่านมาเราถึงได้รู้สึกภูมิใจและน้ำตาจะไหลแทบจะทุกครั้งที่พูดถึงสิ่งดี ๆ ที่เขามีให้มาตลอดสิบกว่าปีที่ผ่านมา คำตอบก็คือเพราะว่าเขาดีที่สุดสำหรับเรา คน 2 คน อาจจะไม่ได้สมบูรณ์แบบแต่ถ้าคนที่ไม่สมบูรณ์แบบด้วยกันทั้งคู่มาเจอกันแล้วมาเติมเต็มในส่วนที่อีกคนขาดหาย นั้นหมายถึงว่าเราเจอจิ๊กซอร์ของเราแล้วหรือเปล่าหนอ เคยเป็นกันบ้างหรือเปล่าคะกับความรู้สึกเหล่านี้ที่มีให้อีกฝ่ายหนึ่ง

มีคนชอบถามว่าผ่านมาตั้งหลายปีแล้วความรู้สึกที่มีให้อีกฝ่ายไม่ลดน้อยลงเหรอ ขอตอบได้ออกมาจากใจที่เอาไปนั่งคิดหลายรอบแล้วว่าไม่น้อยลงไปกว่าเดิมนับวันยิ่งมากขึ้นกว่าเดิม แล้วไม่ออกนอกลู่นอกทางบ้างเหรอ ขอตอบแบบไม่วางฟอร์มค่ะ ว่าเคยออกนอกเส้นบ้างแต่ไม่บ่อยแต่ทุกครั้งที่รู้ตัวว่าใจเราเริ่มทรยศ จะโทรไปหาคนสนิททุก ๆ ครั้งแล้วจะบอกว่าช่วงนี้อยากใช้เวลากับเขามากกว่าปกติเพราะเราเริ่มเกเร และทุกครั้งสิ่งที่ได้จากเขาคือน้ำเสียงและการกระทำที่เราเรียกว่าการเอาใจใส่และการใส่ใจ มองเราแบบเข้าใจตลอดเวลาและให้อภัยเราเสมอมา แบบนี้หรือเปล่าที่เขาบอกว่ารักคือความเข้าใจและพร้อมที่จะให้อภัยเสมอ

อะอ้าจะถามต่อหรือเปล่าว่าเคยทะเลาะกันไหม รู้จักกันช่วง 3 ปีแรกทะเลาะเป็นว่าเล่น จนต้องเลิกคบกันไปพักหนึ่งเพราะความเอาแต่ใจของเรา อะไรที่เราอยากได้ต้องได้เสมอตอนนั้นกลับไปถามตัวเองว่าจะปล่อยให้เขาเดินจากไปแบบนี้หรือเปล่า หรือจะทำทุกอย่างเพื่อให้เขากลับคืนมา ตอนนั้นตัดสินใจที่จะทำทุกอย่างให้ได้เขาคืนมาแต่ว่าเปลี่ยนจากเดิมที่เอาแต่ใจตัวเอง กลับมาทำให้เขาเป็นอย่างที่เขาเป็นและอยากได้ ไม่ใช้ให้เขาเป็นอย่างที่เราอยากให้เป็นและเราอยากได้

ตอนนั้นบอกตัวเองว่าต้องวางทุกอย่างไม่ว่าฐิทิ หยิ่ง หรือศักดิ์ศรีที่เราคิดว่ามันยิ่งใหญ่หลือเกิน จริง ๆ เราโง่ไปเองสำหรับความรักและคนดี ๆ คนหนึ่งมันคงไม่มีคำว่าศักดิ์ศรี ฐิทิ หรือว่าหยิ่งหรอก เพราะว่าใครคนนั้นมีค่ายิ่งกว่าสิ่งใด เออบอกกับตัวเองว่างั้นเริ่มต้นใหม่แต่การเริ่มต้นครั้งนี้มันไม่ได้เริ่มจาก 0 เหมือนอย่างเดิมแล้ว แต่มันเริ่มต้นจากการติดลบอาจจะซัก -30 หรือมากกว่านั้น

เพราะที่ผ่านมาเราทำกับเขาไว้มากจะให้เขามาเหมือนเดิมง่าย ๆ คงยากที่ลบล้างการกระทำเหล่านั้นได้ แต่บอกกับตัวเองว่าจะทำให้เกิน 100 เพราะเขามีค่าและมีความหมายในชีวิตจะไม่ยอมปล่อยให้เขาเดินจากไปโดยที่เราไม่ทำอะไรโดยเด็ดขาด อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิดไป คำตอบของเขาอาจจะไม่เป็นที่พอใจกับสิ่งที่เราต้องการ แต่ไม่เป็นไรคำตอบจะเป็นอย่างไรไม่รู้ รู้แต่ว่าตอนนี้ขอให้ได้เริ่มทำหรือแสดงออกถึงความจริงใจก่อน ถ้าเขามองเห็นว่าเราจริงใจแล้วเขารับรู้ได้เขาคงให้อภัยอย่างแน่นอน

ยังจำได้ว่าก่อนที่เขาจะจากไปในตอนแรกเขามาบอกเราว่า รักที่เขาให้เรานั้นเราได้มันมาง่ายเกินไปเราเลยไม่รู้จักคุณค่าของความรัก และไม่รู้ว่ามันคู่ควรที่จะรักษาหรือไม่ ตอนนั้นคิดว่าเออไม่ง้ออยากไปก็ไป ไม่มีก็ไม่ตายฉันดูแลตัวเองได้ยะ เพราะเชื่อแบบนั้นมาตลอด แต่วันนั้นที่มาถึงจริง ๆ ถึงรู้ว่า คงมีไม่กี่คนในชีวิตที่ทำให้เราอยากให้เขามาอยู่ข้าง ๆ เราตลอดชีวิต เดินไปพร้อมกันไม่ว่าทุกข์หรือสุข นั้นคงคือคำตอบที่ฉันเองหาให้กับตัวเองในวันนั้นว่า จะไม่มีวันให้เวลาผ่านไปโดยไม่ทำอะไรซักอย่าง

เราใช้เวลาในการเริ่มต้นใหม่และกับการทำความเข้าใจกันใหม่ ยอมรับในกันละกันอีกครั้งเป็นเวลาเกือบ 3 ปี มีคนหลายคนชอบถามว่าต้องอดทนน่าดู แต่ตอน 3 ปีนั้นมันไม่ใช่ความรู้สึกว่าต้องอดทน แต่มันเป็นความรู้สึกมีความสุข เต็มใจที่จะทำ ทุก ๆ เวลาที่ทำนั้นมีค่าและความหมาย เลยไม่รู้สึกว่ามันเป็นหน้าที่ แต่กลับเป็นความรู้สึกว่ามันเป็นส่วนหนึ่งที่รอคอยและอยากที่จะทำ

สรุปแล้วหลังจากผ่านการง้อมา 3 ปี รวมปีนี้เข้าปีที่ 10ไม่เคยมีเรื่องทะเลาะกันอีกเลย อาจจะมีงอนบ้างเล็กน้อย เถียงกันบ้าง แต่ข้อตกลงที่ให้กันไว้อย่าโกรธกันข้ามวัน ข้ามคืนเพราะมันจะทำให้ความรู้สึกห่างและช่องว่างมีมากขึ้น เพราะฉนั้นเวลาที่มีปัญหาหรือมีอะไรในใจ สิ่งที่ทำกันมาตลอดคือการพูดคุยให้เข้าใจทั้ง 2 ฝ่าย เพราะว่าการพูดคุยมันแสดงถึงความเป็นเราให้อีกฝ่ายรู้ออกอย่างเปิดเผย

3 ปีแรกทะเลาะกันแทบตาย 3 ปีถัดมาเป็นฝ่ายตามง้อและทำความเข้าใจอีกฝ่ายอย่างเข้าใจจริง ๆ 7 ปีหลังเดินไปด้วยกันด้วยความเข้าใจ เอื้อาทร ให้เกียรติ ใจ ห่วงใยซึ่งกันและกัน ทุกๆ อย่างเกิดได้ที่ 7 ปีหลัง รวมเวลาคบหาเกือบ 13 ปีแต่ไม่เคยมีซักครั้งเดียวที่รู้สึกเสียใจและเสียดายเวลาเพราะว่าสิ่งที่ได้รับมันมีคุณค่ากว่าสิ่งอื่นใด

ถ้าอยากจะเปรียบความรักเป็นอะไร บางคนก็บอกว่าเหมือนแก้วเพราะบางทีเวลาแตกหักกันไปให้เอากาวมาติดยังไงซะก็ยังมีรอยร้าวอยู่ดี บางคนก็เปรียบความรักเป็นรองเท้าว่าบางทีเราเจอคู่ที่เราใส่ไปแล้วลองเดินว่าใช่เลย แต่เรากลับไม่ใช่สำหรับเขา แล้วแบบนี้จะเรียกว่าคู่กันได้อย่างไร

แต่ความรักฉันเป็นดั่งต้นไม้นะ จะให้มันหักลงซักกี่ครั้ง ถ้าเราเติมปุ๋ยความรัก ความเข้าใจ ความเอื้ออาทร การใส่ใจ การเอาใจใส่ การให้อภัย การให้เกียรติซึ่งกันและกัน สิ่งเหล่านี้จะไปรดต้นไม้ให้มันเกิดกิ่งก้านออกมาใหม่โดยเราคงไม่ณุ้ว่ามันเคยหักมาก่อน ถามใจดูก่อนว่าต้องการคนรักซักคนเพื่ออะไร ถ้าอยากได้ตุ๊กตาหน้ารถก็คงหาไม่อยาก อยากได้แค่เรื่องเซ็กซ์ก็คงมีเกลื่อนตามท้องถนน ถ้าต้องการแค่คนรักเดี๋ยวนี้ความรักออกแนวธุรกิจ คงหาไม่อยากเช่นกัน แต่ถ้าเราต้องการเพื่อน พี่น้อง และเป็นคนรักในเวลาเดียวกัน เพราะเราเชื่อว่าเวลาเรามีทุกข์หรือเราล้มจะมีเขาคอยพยุงขึ้นมาและเดินไปพร้อมๆ กันละก็ มองคนของคุณว่าเขาพร้อมจะให้แบบนั้นกับคุณได้ไหม ถ้าได้เราต้องทำเช่นไรเพื่อที่จะให้มีเขาตลอดเส้นทางของชีวิต

คนอื่นจะมองเช่นไรคงไม่สำคัญ สิ่งที่สำคัญคุณเองต่างหากพร้อมที่จะเสียสละกับเรื่องราวบางอย่างในชีวิตเพื่อที่จะเอาเวลามาแชร์กับอีกคนหรือเปล่า อย่าไปสนใจว่าสังคมจะรู้สึกยินดีหรือยินร้ายไปกับเรา สิ่งที่สำคัญคือใจของตัวเองว่าอยู่กับเขาหรือเธอคนนั้นเรามีความสุขไหม ถ้าใช่อย่าลังเลให้มากไปกว่านี้เลย เพราะความสุขของแต่ละคนมันสั้นมาก เมื่อเจอแล้วก็รักษาให้ดี อย่าให้เรื่องราวเล็กน้อยมาพรากความสุขเหล่านั้นไปจากเรา

สุดท้ายและท้ายสุด ให้กำลังใจคนที่จะมีความรักและคนที่จะเริ่มต้นชีวิตรักด้วยนะคะ อย่าคิดอะไรไปก่อนล่วงหน้าว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร คิดแค่ปัจจุบันว่ามีเขาแล้วเราจะทำอะไรให้ดีที่สุด เพราะว่าเกิดวันพรุ่งนี้ไม่มีเขาเรายังไม่เสียใจมากว่าทำไมเราไม่ทำในวันที่มีเขาอยู่ ความรักออกจะสวยงามเสมอ เจ็บบ้าง ทุกข์บ้าง แต่ทุกความทรงจำของความรักมักจะมีรอยยิ้มปนเปื้อนเสมอนะ จริงไหมคะ

Comment

Comment:

Tweet

ความรักคือเซ็ก ถ้าไม่มีเซ็กก็ไม่รู้จักคำว่ารักquestion

#9 By ํTOKTAK (124.122.52.232) on 2012-03-22 08:32

c775t

#8 By t548t (92.48.127.74) on 2008-08-15 22:42

c430t

#7 By t5t (92.48.127.74) on 2008-08-15 02:50

...

อยู่ที่เราจะเลือกให้ รัก เป็นอะไร
จริงๆนะ

surprised smile

...

#6 By กะจิ๋วหลิว on 2007-10-25 20:13

มั่นคงดั่งภูผา กว้างใหญ่ดั่งนภา อ่อนไหวดั่งเนื้อผ้า มีค่าดั่งทองคำ

#5 By นายฉิม on 2007-10-25 15:50

ยังเจอแต่รักที่เจ็บอยู่เลย ครับ sad smile

#4 By riddler on 2007-10-15 11:49

บางทีก็เหมือนลมหนาว ทำให้สะท้านใจ
บางทีก็เหมือนแสงแดดที่อบอุ่น
แต่บางทีเป็นสายฝนที่มาพร้อมพายุค่ะ

#3 By แมงปอ on 2007-10-02 16:04

ขอบคุณ นะ คะ สำ หรับ คอม เม้นท์

ทิ้ง บลอก ไป นาน

เพิ่งจะ ได้ มาเปิด ดู

#2 By NomaOch on 2007-09-30 00:41

มันยาวนะคะเนี่ย แวะไว้ก่อนค่ะ เดี๋ยวมาอ่าน

#1 By tungmay on 2007-09-24 14:40